ตอนที่ 236 ทั้งที่กำลังจับขโมย แต่ยังต้องแสร้งทำเป็นกินของอร่อย

ตอนที่ 236 ทั้งที่กำลังจับขโมย แต่ยังต้องแสร้งทำเป็นกินของอร่อย

ซูไป๋ถือแผ่นกั่วขุยครึ่งชิ้นเดินไปข้างหน้าต่อ

ผู้คนบนถนนคนเดินสายของกินยิ่งมายิ่งหนาแน่น

กลิ่นอาหารหลากชนิดผสมปนเปจนแสบจมูกไปหมด

ซูไป๋เดินไปพลางกวาดตามองรอบตัวไปพลาง

นักล้วงกระเป๋าสามคนนั้นยังอยู่ในระยะรับรู้ของเขา

ชายที่สวมเสื้อโปโลขยับเข้าใกล้พี่สาวที่ยืนต่อคิวตรงแผงขายเนื้อย่างเสียบไม้แล้ว

ระยะห่างไม่ถึง 1 เมตร

ฝีเท้าของซูไป๋ไม่ได้หยุดลง สายตาก็ไม่ได้จงใจมองไปยังทิศทางนั้น

ทว่าหางตาของเขากลับเก็บภาพทุกอย่างไว้หมดแล้ว