กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 205 สามพันแปดเหลือสองสามร้อย ต่างกันตั้งสิบเท่า
พอเดินพ้นประตูร้านออกมา เขาถึงได้หันไปพึมพำกับกล้องเบา ๆ
“งานแกะสลักไม้ไผ่ช่วงกลางราชวงศ์ชิงไม่ได้ใช้เทคนิคมีดแบบนี้ รอยมีดมันเรียบเป็นระเบียบเกินไป เป็นงานเครื่องจักร”
“ของชิ้นนี้มีมูลค่าอย่างมากแค่สองสามร้อยเท่านั้น”
คอมเมนต์ลอยเดือดพล่านขึ้นมาทันที
[สามพันแปดเหลือสองสามร้อย ต่างกันตั้งสิบเท่าเลยนะ]
[สีหน้าของเถ้าแก่ต้องน่าดูชมมากแน่ ๆ ฮ่า ๆ ๆ]
[ซูไป๋ นายกำลังไลฟ์แฉของปลอมในตลาดโบราณวัตถุชัด ๆ]
ซูไป๋โบกมือไปมา
“ไม่ใช่การแฉของปลอมหรอกทุกคน วงการโบราณวัตถุมีคำพูดเก่าแก่อยู่ว่าตกลงซื้อแล้วยกมือออก ไม่มีการคืนของกันหรอก”