เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 605 คดีมนุษย์หิมะมรณะ สารภาพความจริง
“ผม...ผมไม่อยากนึกถึงมันจริง ๆ” น้ำเสียงของเหรินกังแทบกลายเป็นเสียงสะอื้น เขาพยายามกีดกันภาพเหล่านั้นไม่ให้รุกล้ำเข้ามาในความคิด
ทว่าประตูแห่งความทรงจำเปิดออกแล้ว ภาพเหตุการณ์แต่ละช่วงฉายวาบผ่านสมองของเขาทีละภาพราวกับฟิล์มภาพยนตร์
เขาจำคืนนั้นได้ จำรอยเท้าเลือนรางบนพื้นหิมะ กองหิมะที่ถูกเลือดย้อมจนแดงฉาน และกลิ่นอายคาวเลือดที่คละคลุ้งอยู่ในอากาศ
“ผม...ผมจำได้” ในที่สุดเหรินกังก็เอ่ยปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำและสั่นเครือ “ผมจำได้ว่าคืนนั้นหิมะตก เธอ...เธอถูกประกอบเป็นตุ๊กตาหิมะ ผม...ผมไม่มีวันลืมภาพนั้นได้เลย”
เขานึกย้อนถึงช่วงเวลานั้น ตอนที่พวกเขาช่วยกันจัดวางชิ้นส่วนต่าง ๆ ของศพ แล้วใช้หิมะกลบทับจนกลายเป็นรูปร่างคล้ายมนุษย์อันชวนขนลุก