กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 548 การยืนหยัดและการยอมแพ้
เจียงหวยกวาดตามองไปรอบ ๆ รับรู้ถึงความอบอุ่นราวกับอยู่บ้าน เขายิ้มเล็กน้อยก่อนตอบว่า “น้ำเปล่าสักแก้วก็พอ ขอบคุณ”
หวังเสี่ยวลี่พยักหน้า หันกลับไปยังห้องครัว หยิบน้ำใสสะอาดหนึ่งแก้วมาส่งให้เจียงหวย
ภายใต้แสงไฟนุ่มนวล หวังเสี่ยวลี่นั่งอยู่บนโซฟาแสนสบาย ปลายนิ้วคีบบุหรี่มวนหนึ่งไว้อย่างคล่องแคล่ว
กลิ่นหอมจาง ๆ ของยาสูบลอยอวลในอากาศ เข้ากันได้ดีกับบรรยากาศเงียบสงบภายในห้อง
แววตาของเธอราวกับมองทะลุผ่านม่านควันไปตกอยู่บนความทรงจำอันห่างไกล ทุกครั้งที่สูดหายใจเข้าลึก ๆ คล้ายกำลังดูดซับความกล้า และทุกครั้งที่ผ่อนลมหายใจออกก็มาพร้อมวงควันที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นแล้วสลายไป