กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 539 คดีมนุษย์หิมะมรณะ สีหน้าประหลาด
“เพราะกลัวว่าหิมะที่ตกหนักจะทำให้อาจารย์กับนักศึกษาเดินทางลำบาก ฉันเลยตื่นแต่เช้ามืด
ฉันจำได้ว่าวันนั้นหนาวเป็นพิเศษ ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นไอขาว ฉันเอากาน้ำร้อนติดตัวไปด้วย เผื่อมือแข็งจนขยับไม่ได้ แล้วก็หยิบพลั่วไปด้ามหนึ่ง เตรียมลงมือกวาดหิมะที่ทับถมอยู่
ตอนนั้นฟ้ายังไม่สาง ภายในมหาวิทยาลัยเงียบสงัด มีเพียงเสียงแผ่วเบาของเกล็ดหิมะที่ตกกระทบพื้นกับเสียงฉันตักหิมะดังสะท้อนอยู่ในอากาศ”
สายตาของป้าหลิวดูคล้ายจะข้ามผ่านมิติกาลเวลา ย้อนกลับไปยังเช้าตรู่วันนั้น
เธอเล่าต่อว่า “ฉันกวาดหิมะไปตามถนนสายหลัก แต่ละก้าวระวังมาก กลัวจะลื่นล้ม