กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 495 ตู้เก็บของของอาจารย์
เจียงหวยค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง แสงอรุณลอดผ่านช่องว่างระหว่างม่าน สาดลงบนใบหน้าที่ดูอ่อนล้าเล็กน้อยของเขา เติมความอ่อนโยนให้เพิ่มขึ้นหลายส่วน
เขามองไปยังเวินรุ่ยอัน แววสงสัยวาบผ่านดวงตา ก่อนจะเพิ่มพูนด้วยความซาบซึ้งอีกหลายส่วน “เมื่อคืนคุณก็นอนไม่หลับดีเหมือนกันหรือ ทำไมไม่พักผ่อนต่ออีกหน่อย”
เวินรุ่ยอันยิ้ม พลางตบข้างเตียงเบา ๆ เป็นสัญญาณให้เจียงหวยไม่ต้องกังวล “ฉันชินกับการตื่นเช้าแล้ว เห็นเมื่อคืนคุณมีเรื่องหนักใจมากมาย ก็เลยไม่กล้ารบกวน ตอนนี้ยังเช้าอยู่เลย คุณไม่ควรนอนต่ออีกหน่อยจริง ๆ หรือ”