กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 ช่วงเวลาแห่งการรอคอย
คำพูดของเธอเปรียบดั่งแสงตะวันอันอบอุ่น พยายามขับไล่หมอกหม่นที่ปกคลุมหัวใจของเจียงหวย
จากนั้นเธอเสนอว่า “เราออกไปข้างนอกกัน ปล่อยมิติไว้ให้คุณกับอาจารย์ของคุณ”
พูดจบ เธอก็จับมือสวี่จาวหยางขึ้นอย่างอ่อนโยน ส่งสัญญาณให้เขาตามเธอออกจากห้องพักผู้ป่วย
ในใจของสวี่จาวหยางเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ด้านหนึ่งเขาเศร้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจียงหวย อีกด้านก็ซาบซึ้งในความเข้มแข็งและความเมตตาของผู้หญิงคนนี้
เขาเดินตามเธอออกจากห้องพักผู้ป่วยอย่างเงียบ ๆ ทิ้งให้เจียงหวยอยู่ตามลำพังกับอาจารย์เจียงชวน หวังว่าภายในมิติอันเงียบสงบนี้ พวกเขาจะพบความปลอบประโลมของหัวใจซึ่งกันและกัน