กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 474 การแสดงดอกไม้ไฟปิดท้ายวัน
สวี่จาวหยางขมวดคิ้วแน่น แววตาที่เคยเปี่ยมความมั่นใจกลับเจือความกระวนกระวายอยู่หลายส่วน ริมฝีปากเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ราวกับกำลังพยายามข่มความกลัวในใจ
เค้าโครงใบหน้าคมสันของเขาปรากฏเลือนรางอยู่ในความมืด ยิ่งขับให้เห็นความเปราะบางที่ดูแปลกตาจนแทบไม่อยากเชื่อ
เมื่อเห็นสวี่จาวหยางเป็นเช่นนี้ เจียงหวยก็อดหลุดหัวเราะไม่ได้ เขาส่ายหน้าเบา ๆ แล้วเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่นี่”
คำพูดนั้นราวกับยาชูกำลังที่ฉีดตรงเข้าสู่หัวใจ ช่วยให้สวี่จาวหยางอุ่นใจขึ้นได้บ้าง