กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 465 คดีฆาตกรรมลักทรัพย์ 2.19 - รับสารภาพ
ในคืนฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ ไม่มีมุมใดให้หลบลม ความหิวโหยทำให้คุณข่มตาไม่ลง แม้แต่ในฝันยังมีเพียงร่างเงาของอาหาร
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนที่คุณอ่อนแรงไร้เรี่ยวแรง ยังต้องหลบเลี่ยงสุนัขป่าที่คลุ้มคลั่งเพราะหิวโหยไม่ต่างกัน ความหวาดกลัวและความไร้ที่พึ่งเช่นนั้น คุณนึกภาพออกไหม
“สิ่งที่ผมทำ แน่นอนว่ามันผิด แต่ในเวลานั้น ผมถูกความทุกข์ยากของชีวิตบีบคั้นจนถึงทางตันแล้ว ทุกวันล้วนวนเวียนอยู่ตรงขอบเขตระหว่างความเป็นกับความตาย
ผมไม่ได้กำลังแก้ตัวให้ตัวเอง เพียงอยากให้คุณเข้าใจว่า บางครั้งเมื่อคนเราอยู่ในสภาพแวดล้อมสุดขั้ว ก็อาจตัดสินใจในสิ่งที่แม้แต่ตัวเองยังคาดไม่ถึง