กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 448 บ้านของหวังหงเต๋อ
แม้ปกติพวกเขาจะไปมาหาสู่กันไม่มากนัก แต่ยังไงก็เป็นคนบ้านเดียวกัน อาจรู้เรื่องที่เราไม่รู้บ้าง เดี๋ยวผมโทรเรียกเขามา พวกคุณคุยกับเขาได้โดยตรง”
ไม่นาน หวังเจี้ยนเหว่ยก็รีบรุดมาถึง เขายืนอยู่ตรงนั้น รูปร่างไม่สูงแต่ดูแข็งแรงล่ำสัน ใบหน้ามีความซื่อแบบคนบ้านนอกอยู่หลายส่วน
แววตาของเขาเผยความจริงใจเรียบง่าย ราวกับเป็นชายหนุ่มประเภทที่ก้มหน้าก้มตาทำงานในไร่นา ไม่ถนัดคำพูด
เมื่อเผชิญหน้ากับตำรวจในเครื่องแบบ เขาดูทำอะไรไม่ถูก มือทั้งสองขยำชายเสื้อโดยไม่รู้ตัว บางครั้งก็ก้มตาลง บางครั้งก็แอบเหลือบมองตำรวจ เผยความตึงเครียดและไม่สบายใจในใจออกมา