กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 391 ฝูงชนอันเดือดดาล
น้ำเสียงของเจียงหวยเจือความโกรธและความไม่พอใจที่ปิดไม่มิด เขาจ้องจางหย่งหมิงเขม็ง พลางถามราวกับกัดฟันว่า “จางหย่งหมิง แกฆ่าคนไปกี่คนกันแน่ แกนับเอาไว้ในใจหรือเปล่า”
ทว่าจางหย่งหมิงกลับแสดงท่าทีเฉยชาอย่างผิดปกติ เขาส่ายศีรษะอย่างไม่ใส่ใจ นิ้วมือแกว่งไกวไปมาโดยไม่ตั้งใจ มุมปากยกยิ้มเย็นชา
“จำไม่ได้จริง ๆ พอรู้สึกว่าเนื้อไม่พอ ก็จัดการสักคนตามมือไป เรื่องแบบนี้ใครจะจดจำเป็นพิเศษกัน”
ต่อคำซักถามที่เก็บกดความโกรธของเจียงหวยว่า “สิ่งของติดตัวของคนเหล่านั้น แกจัดการอย่างไรบ้าง” จางหย่งหมิงก็ยังคงมีท่าทีเรื่อยเปื่อย
“ศพพวกนั้น ฉันจัดการไปแล้วสิ หั่นแยกชิ้นก็เพื่อให้จัดการง่าย”