กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 เด็ก ๆ — เจียงหวยลุยเดี่ยว
เขาค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋าแล้วปรับความสว่างลงจนต่ำสุด แสงจางจากหน้าจอท่ามกลางความมืดมิดนี้เปรียบเสมือนประภาคารกลางทะเลยามราตรี แม้ไม่เจิดจ้า แต่กลับเป็นสิ่งเดียวที่ช่วยนำทาง
อาศัยแสงเพียงน้อยนิดนั้น เจียงหวยเริ่มสำรวจทุกซอกมุมของห้องอย่างละเอียด ทุกย่างก้าวระมัดระวังเป็นพิเศษ พยายามไม่ให้เสียงฝีเท้าของตนสะท้อนก้องในห้องอันว่างเปล่า
สายตาของเขากวาดผ่านกองข้าวของเบ็ดเตล็ด เครื่องเรือนเก่าคร่ำคร่า กระทั่งของใช้ในชีวิตประจำวันบางชิ้นที่ดูเหมือนถูกโยนทิ้งไว้ตามใจ เพื่อค้นหาเบาะแสใดก็ตามที่อาจเกี่ยวข้องกับคดีบุคคลสูญหาย