กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 287 คดีหั่นศพมหาวิทยาลัยเป่ยอิ๋น—รวบรวมเบาะแส
หลังจากนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เขาก็โบกมือเบา ๆ แววตาเจือทั้งความจนใจและความปล่อยวาง “ช่างเถอะ ช่างเถอะ
เมื่อสร้างผลงานในอาณาเขตพลังนี้ได้สำเร็จ ย่อมดึงดูดสายตาจากผู้คนสารพัดแบบเป็นธรรมดา เมื่อมีคนชื่นชม ก็ย่อมมีคนริษยา เสียงนินทาจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้”
“ท้ายที่สุด งานและความสำเร็จของผมต้องให้กาลเวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ ไม่ใช่ให้คำลือไม่กี่คำมาตัดสิน ปล่อยให้การกระทำและผลงานของเราพูดแทน ย่อมมีความหมายกว่าการจมอยู่กับการแก้ต่างที่ไม่มีวันสิ้นสุดมากนัก”