กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 234 การหายตัวไปของเจียงหวย
หลังได้รับภารกิจ เติ้งเสี่ยวหลุนรู้ดีว่าการเดินทางครั้งนี้มีความรับผิดชอบใหญ่หลวง ไม่อาจผิดพลาดได้
เขาตบแขนของสวี่จาวหยางเบา ๆ ทิ้งท้ายไว้ว่า “ผู้อำนวยการสวี่ ฝากทุกอย่างไว้ที่ผม ท่านพักรักษาตัวให้สบายใจเถอะ” จากนั้นจึงหันหลังเดินออกจากประตูห้องพักผู้ป่วย
ภายในห้องพักผู้ป่วยกลับคืนสู่ความเงียบสงัดในชั่วพริบตา เหลือเพียงสวี่จาวหยางนอนอยู่บนเตียง สายตาว่างเปล่าจับจ้องเพดาน ราวกับความคิดยังจมอยู่ในหมอกแห่งคดีจนไม่อาจหลุดพ้น
เวลานั้นเอง เสี่ยวเหมยเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอย่างเงียบเชียบ ในมือยังเข็นรถเข็นคันใหม่เอี่ยมมาด้วย