กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นายครับผมรักนาย
ตอนที่ 167 ผู้เดียวดายใต้แสงจันทร์—ความทรงจำในสถานที่เกิดเหตุ
ภายใต้การชี้นำของพวกเขา หวังหยางเฟยพยายามย้อนนึกถึงความทรงจำช่วงนั้นที่ทำให้ใจสั่นสะท้าน
เขาหลับตาลง ขมวดคิ้วแน่น กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเล็กน้อย ราวกับได้กลับไปอยู่ในเหตุการณ์อันน่าสะพรึงกลัวนั้นอีกครั้ง
เจียงหวยวางมือลงบนไหล่ของเขาเบา ๆ “ไม่เป็นไร ตอนนี้คุณปลอดภัยแล้ว ผ่อนคลายหน่อย”
ร่างกายของหวังหยางเฟยค่อย ๆ คลายลง เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นกระดกน้ำร้อนลงคอไปหลายอึกอย่างรวดเร็ว ราวกับอาศัยความอบอุ่นของน้ำขับไล่ความหวาดกลัวออกไปได้บางส่วน