ตอนที่ 48 คดีตัดริมฝีปากไร้ร่องรอย การประชุมหารือ

ตอนที่ 48 คดีตัดริมฝีปากไร้ร่องรอย การประชุมหารือ

เจียงหวยขมวดคิ้วแน่น เขาวิเคราะห์จากมุมมองทางจิตวิทยาว่า “ฆาตกรไม่เพียงควบคุมสภาวะจิตสำนึกของเหยื่อ

แต่ยังจงใจสร้างฉากในอดีตขึ้นมาใหม่เพื่อแสดงความต้องการทางจิตใจที่บิดเบี้ยวบางอย่าง การแต่งตัวและถ่ายภาพเหยื่อเช่นนี้มีร่องรอยของการชักใยทางจิตใจอย่างเข้มข้นชัดเจน”

จางจื่อมู่พยักหน้าเห็นด้วยแล้วเสริมว่า “ในแง่จิตใจ การบรรจงแต่งตัวให้เหยื่อแล้วนำภาพลักษณ์ของเธอออกเผยแพร่ต่อสาธารณะ

อาจมีจุดประสงค์เพื่อส่งสารหรือถ่ายทอดอารมณ์บางอย่าง นี่อาจสะท้อนถึงความต้องการควบคุมเหยื่ออย่างรุนแรงและความปรารถนาที่จะแสดงตัวตนของฆาตกร”