กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 103 คนที่เคยดูถูกนาง ยามนี้ล้วนเอื้อมไม่ถึงแล้ว
ชั่วขณะที่จอผ้าสีดำถูกกระชากลงมา
ทั่วทั้งถนนใหญ่หงส์แดงพลันตกอยู่ในความเงียบงันยาวนานถึงครึ่งก้านธูป
สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาทุกคน คือสิ่งปลูกสร้างขนาดยักษ์สูงตระหง่านถึงห้าชั้น โอ่อ่าตระการตาราวกับตำหนักสวรรค์!
ไม่มีอิฐสีเขียวและกระเบื้องสีเทาอันคุ้นตาของราชวงศ์ต้าเซี่ย ทั้งไม่มีงานแกะสลักไม้ที่ซับซ้อนทึบทึมเหล่านั้น
สิ่งปลูกสร้างที่ได้นามว่า “ห้างต้าเยวี่ยตระกูลเสิ่น” แห่งนี้
ผนังภายนอกกลับประดับด้วยหน้าต่างไพฑูรย์โปร่งใสบานมหึมาที่เกลี้ยงเกลาราวกระจกเรียงรายเป็นทิวแถว!
ภายใต้แสงตะวันอันอ่อนแรงยามต้นเหมันต์ที่หักเหส่องกระทบ ตึกใหญ่ทั้งหลังงามระยับจับตา ส่องประกายแสงอันชวนตื่นตะลึงเกือบจะคล้ายอสูร
“นี่... นี่คือตำหนักไพฑูรย์ที่เทพเซียนพำนักอยู่รึ”