เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 682 หนึ่งล้านปี
เสวียนกุยยิ่งฟังก็ยิ่งงุนงง
กายเต๋าหลิงยวนที่หมิงโหวพูดถึง ฟังดูคล้ายกับสายน้ำสาขาแห่งทะเลวิญญาณของเฉินหยวนอยู่บ้าง เพียงแต่ประสิทธิภาพต่ำกว่ามาก
“แต่ถ้าอยากได้ความเข้าใจของยอดฝีมือ ต้องปะทะกับเจตจำนงของยอดฝีมือก่อนงั้นเหรอ มันหมายความว่ายังไงกัน?”
“เฉินหยวนเคยปะทะกับเจตจำนงของยอดฝีมือด้วยงั้นเหรอ?” เสวียนกุยตกอยู่ในห้วงความคิด เขาพยายามนึกย้อนไปถึงท่าทางของเฉินหยวนตอนที่ขโมยวิญญาณแท้จริง
ท้ายที่สุด เขาก็ส่ายหน้าอย่างจนใจ “ท่าทางที่ดูผ่อนคลายของเฉินหยวนนั่น ไม่เหมือนคนที่เคยปะทะกับเจตจำนงของยอดฝีมือมาเลยแม้แต่น้อย มันดูง่ายดายราวกับกินข้าวหรือดื่มน้ำด้วยซ้ำ”
ถ้าอย่างนั้นปัญหาก็คือ?
สรุปแล้วทำไมเฉินหยวนถึงดูดซับวิญญาณแท้จริงของยอดฝีมือได้ง่ายดายขนาดนั้น?