เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 496 สมรภูมิปิดฉาก หมาป่าจ้องขย้ำ
......
“รังเกียจเจตจำนงสวรรค์?”
เมื่อได้ยินคำตอบที่ค่อนข้างจะเหมือนเด็กเอาแต่ใจ เฉินหยวนก็อดไม่ได้ที่จะชะงักไปเล็กน้อย
ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยถามอะไรให้มากความ ร่างของจ้าววิญญาณก็เลือนหายไปจนหมดสิ้น และอันตรธานไปจากจักรวาลภายในเสียแล้ว
“ถ้าคำตอบนี้ไม่ได้หลอกฉัน จ้าววิญญาณคนนี้ก็ถือว่ามีรสนิยมประหลาดเอาเรื่องเลยแฮะ” เฉินหยวนส่ายหน้าพลางถอนหายใจออกมาเบา ๆ
เต่าเสวียนที่อยู่ด้านข้างหัวเราะหึ ๆ แล้วเอ่ยขึ้น “พวกยอดฝีมือก็มักจะมีนิสัยแปลกประหลาดเป็นเอกลักษณ์ มีรสนิยมพิสดารบ้างก็เป็นเรื่องปกติแหละน่า”
“ข้ายังเคยเห็นยอดฝีมือบางคน ชอบเอาเคล็ดวิชาไปซ่อนไว้ในถ้ำ แล้วจงใจสิงอยู่ในแหวนเพื่อรอสั่งสอนพวกอ่อนแอให้ฝึกยุทธ์เลย!”
“จิ๊ ๆ ช่างเป็นรสนิยมที่แปลกประหลาดจริง ๆ” เฉินหยวนคิดในใจ ก่อนจะก้าวเท้าออกจากจักรวาลภายใน