กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 433 กฎพื้นฐานของสมรภูมิหมื่นวิญญาณ
......
ท้องฟ้าเจือด้วยสีแดงเลือดอันมืดมิด ไร้แสงตะวันและจันทรา
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำมะถันฉุนกึก เมื่อทอดสายตาออกไป ก็เห็นเพียงทัศนียภาพอันมืดมน
“นี่คือสมรภูมิหมื่นวิญญาณงั้นเหรอ?”
“ดูเหมือนจะคล้ายกับดินแดนเร้นลับเลย ฉันถูกส่งมายังพื้นที่เอกเทศสินะ”
เฉินหยวนมองซ้ายมองขวา พลางคิดในใจ
จากนั้น เขาก็พบกับจุดเด่นที่สำคัญมากอย่างหนึ่งในสมรภูมิหมื่นวิญญาณ
นั่นก็คือภายในสมรภูมิหมื่นวิญญาณ แทบจะไม่มีการไหลเวียนของพลังงานใด ๆ เลย
นั่นหมายความว่าผู้คนที่อยู่ในพื้นที่แห่งนี้ หากต้องการฟื้นฟูพลังงานที่สูญเสียไป จะไม่สามารถดูดซับพลังงานที่ลอยล่องอยู่ภายนอกได้ ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับสิ่งของจำพวกหินต้นกำเนิดเท่านั้น