กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกแสงจันทร์
ตอนที่ 384 หลบหนี
เพียะ——!
แส้เส้นหนึ่งฟาดลงมาอย่างแรง
“รีบเดิน!!!” เสียงตวาดกร้าวระเบิดขึ้นข้างหูสือเหล่ย
ความเจ็บปวดแสบร้อนแล่นปลาบมาจากแผ่นหลัง ข้อมือและข้อเท้าของสือเหล่ยถูกล่ามด้วยโซ่หยกสีเลือด รอยข้อมือและข้อเท้าถูกโซ่บาดจนเนื้อเปิดเลือดสาด ทุกย่างก้าวที่เดินล้วนเจ็บปวดทรมาน
ทว่าสือเหล่ยกลับทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา สีหน้ายังคงราบเรียบ ก้มหน้าก้มตาเดินต่อไปโดยไม่ปริปากพูดอะไรสักคำ
“อาจารย์ พวกเผ่าอสูรจงใจทรมานพวกเราเพื่อความบันเทิงชัดๆ!!!” หวังหนานฉิงสบถด่าเสียงเบา
หากต้องการเร่งเดินทางให้เร็วขึ้นจริงๆ มีวิธีตั้งมากมาย ทำไมต้องจงใจผนึกพลังฝึกปรือของพวกเขา แล้วต้อนให้พวกเขาเดินไปแบบนี้ด้วย
เห็นได้ชัดว่าเผ่าอสูรจงใจหยามเกียรติและทรมานพวกเขา!