กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 196 เงียบแล้ว เงียบสักที ในที่สุดก็เงียบแล้ว!
แต่ท่ามกลางสถานการณ์ที่วุ่นวายไปหมด
พ่อบ้านเฒ่าผู้มากเล่ห์ของโอเต๋อเปียว
กลับตาไวสังเกตเห็นจี้ที่คอของซูมู่เฉิน
เขาขมวดคิ้วนิด ๆ แล้วตบไหล่โอเต๋อเปียวเบา ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดว่า
“คุณชาย เราไปกันเถอะ สถานการณ์ตอนนี้ เราไม่มีทางเข้าไปยุ่งต่อได้แล้ว”
“พวกเรา...ต้องยอมแพ้แค่นี้เหรอ”
โอเต๋อเปียวกัดฟันถามอย่างไม่ยอมแพ้ แววตาฉายความลังเลอยู่เล็กน้อย
“ไม่มีทางเลือกครับ สัตว์อสูรที่คอยคุ้มกันเขาก็อยู่ระดับตำนานขึ้นไปแล้ว ต่อให้ผมสู้สุดชีวิตก็ยังต้านไม่ไหว แล้วยัง...”
พ่อบ้านเฒ่าค่อย ๆ ยกมือชี้ไปที่ผิวน้ำ สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล