กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 เข้าสู่หุบเหวอัสนี!
เวลาค่อย ๆ ผ่านไปจนถึงช่วงบ่ายของวันถัดมา
แสงแดดตะโกนใส่กลุ่มเมฆหนาทึบเหนือหุบเขาอัสนีว่า “เฮ้ย! หลบให้ฉันผ่านไปหน่อยโว้ย!”
กลุ่มเมฆอัสนี: |
ด้วยความช่วยเหลือจากวอลลีกับเบลล์ สองพาหนะชั่วคราวที่ขนาดตัวกับความเร็วไม่เข้ากันเลยสักนิด
รวมถึงคุณหลี่ผู้มากประสบการณ์ในฐานะไกด์นำทาง
ในที่สุด ซูมู่เฉินก็มาถึงริมสุดของหุบเหวอัสนี
มองจากระยะไกล หุบเหวอัสนีดูราวกับผืนดินถูกใครบางคนฟันฉับจนเกิดเป็นรอยแผลขนาดมหึมา ลึกจนมองไม่เห็นก้นเหว
รอบปากเหวเต็มไปด้วยธาตุสายฟ้าที่หนาแน่นจนน่าตกใจ ถึงขั้นจับตัวเป็นรูปเป็นร่าง
ราวกับมีงูสีเงินนับไม่ถ้วนกำลังเลื้อยบินไปมาอยู่ตรงนั้น