กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ให้ตายสิ นี่มันไม่เท่ากับได้มาฟรี ๆ หรอกเหรอ??
ระหว่างทางกลับโรงแรม
ทุกคนนั่งรถบัสที่แปลงร่างมาจากสัตว์อสูรพันเครื่องกล
ทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถเลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน บางครั้งก็มีเงาของสัตว์วิญญาณวูบผ่านให้เห็น
ภายในรถ ทุกคนคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว
ใบหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความพึงพอใจ
เติ้งเยี่ยนจวินเอนหลังพิงเบาะ มือหยิบจี้หยกชิ้นงามขึ้นมาหมุนเล่น นี่เป็นหนึ่งในของขวัญที่ทางร้านมอบให้
มุมปากของเขาแต้มด้วยรอยยิ้ม เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ดีสุด ๆ
“ว่าแต่ ร้านนี้ดูไม่ค่อยเหมือนสไตล์ของพวกเกาหลีเลยนะ ของขวัญที่ให้มาก็ไม่เลวเลยนี่?”
เจิ้งเฉี่ยวเฉี่ยวได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ