กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 วัวเทพสะเทือนปฐพีผู้พ่อ: นี่ยังใช่ลูกชายฉันอยู่ไหม?
“เอ้อ...เออ...เอิ้ก!”
แดดในลานบ้านกำลังสดใส กลิ่นดอกไม้ยังหอมฟุ้งเหมือนเดิม
มังกรศึกทองชาดที่ย่อร่างแล้วนอนอาบแดดอยู่บนเก้าอี้หวาย มันเรอออกมาเพราะกินอิ่มจนแน่นท้อง ก่อนจะหรี่ตาอย่างเกียจคร้าน ดูสบายอกสบายใจสุดๆ
ส่วนข้างๆ กันนั้น
กิเลนน้อยกำลังวางท่าเป็น “ผู้ใหญ่ประจำบ้าน”
มันสอนอสูรพันกลด้วยท่าทีจริงจังและหวังดี “หมองหมอง!”
(ต่อไปกลับมาบ้าน ถ้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของภูตมายาน้ำค้างคราม ก็เตรียมเรียก ‘แม่’ ได้เลย แล้วจะมีของอร่อยให้กิน!)
อสูรพันกลตั้งใจฟังอย่างจริงจัง พยักหน้ารับรัวๆ
ถึงกับใช้เสียงกลไกเลียนแบบการออกเสียงของซูมู่เฉิน