กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ไม่ใช่พวกเดียวกันเหรอ นี่เรียกว่าปืนใหญ่วารีเนี่ยนะ
ลานบ้านแห่งหนึ่งในเยี่ยนจิง
ซูฉิงชางนอนเอนกายอย่างสบายใจอยู่บนเก้าอี้หวายเก่าในลานบ้าน กาน้ำชาดินจื่อซาที่ถืออยู่ยังมีไอร้อนลอยขึ้นมา
แสงจากโปรเจกเตอร์ฉายภาพการต่อสู้ลงบนผนังสีขาว จนใบหน้าของเขาดูแดงเปล่งปลั่ง
“ฮ่าๆๆ!” อยู่ๆ เขาก็ตบโต๊ะแล้วลุกพรวด ทำเอานกสีเขียวที่เกาะอยู่ใต้ชายคาตกใจจนกระพือปีกบินหนีไป
“ไอ้เด็กนี่ ถึงกับเกือบเรียนรู้ทักษะการสั่นพ้องเกล็ดมังกรได้เองแล้ว!”
ซ่างกวนชิงกับหลินฮุ่ยหลานที่อยู่ข้างๆ เห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ
แต่ทั้งคู่ก็ยิ้มดีใจไม่แพ้กัน
นั่นมันการสั่นพ้องเกล็ดมังกรเชียวนะ!
แค่พวกเธอเก็บอาการได้มากกว่าซูฉิงชางที่ยิ้มจนริ้วรอยแทบจะผลิบานเต็มหน้าอยู่หน่อย