กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 30 คำพูดนี้ ก็นับว่ามีเหตุผล
ฉู่ซีเหอเงยหน้าขึ้นปรายตามองนางแวบหนึ่ง แล้วเค้นหัวเราะอย่างแผ่วเบา “ไร้เดียงสานัก!”
อาจเป็นเพราะความห่วงใยที่ปรากฏในแววตาของนางนั้นเปิดเผยเกินไปจนเขาเริ่มรู้สึกเกรงใจ จึงได้อธิบายด้วยท่าทีเรียบง่ายแต่ดุดันอีกครั้งว่า “ตราบใดที่ตระกูลเสิ่นยังมีชีวิตอยู่ จะทำอย่างไรก็ไม่ต่างกัน”
ซูจิ่นฮวาชะงักไปเล็กน้อย พลางจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด