0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 จับปลาติดเบ็ด

หวังอวิ๋นใจหายวาบ ใบหน้าซีดเผือด รีบเอ่ยยอมอ่อนข้อ “ฉินฮ่าว ข้าเพียงแค่หลงเข้ามาโดยไม่ตั้งใจ ขอให้เจ้าอย่าได้คิดมากไปเลย”

ไม่ยอมอ่อนข้อก็ไม่ได้

เขามีระดับตบะเพียงระดับกระดูกเท่านั้น ในเมื่อฉินฮ่าวถึงกับต้านทานการรุมล้อมของเย่เซียวทั้งสามคนได้ แล้วตัวเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ได้อย่างไร?

“ไม่ตั้งใจก็ดี ตั้งใจก็ช่างเถิด เห็นแก่ที่เจ้าไม่กลงมือ” ฉินฮ่าวยิ้มบาง

หวังอวิ๋นยิ้มเจื่อน ในใจขมขื่นยิ่งกว่าเดิม

แต่ก่อนตนเองอาศัยตบะระดับแปรวิญญาณชั้นที่แปดมองฉินฮ่าวจากที่สูง บัดนี้กลับกลายเป็นวัตถุที่ถูกอีกฝ่ายมองดูจากที่สูงเสียเอง

โชคชะตาช่างชอบเล่นตลกเช่นนี้แล