0105

⬢⬢⬢

ตอนที่ 105 ถังฮ่าวตัวน้อย

ฝนปรอย

โปรยปรายลงมาจากผืนฟ้า จุมพิตเส้นผมของผู้สัญจร หยอกล้อกับกิ่งก้านใบไม้ กลิ้งไปมาบนพื้นดินอย่างไม่หยุดหย่อน ก่อนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับผืนดิน

นี่คือสายฝนแห่งฤดูใบไม้ผลิ มาพร้อมกับความมีชีวิตชีวาและมาพร้อมกับความหวัง

เฉกเช่นเดียวกับความหวังของถังปอ

แซ่ถังในเมืองชิงซานแห่งนี้มิใช่แซ่ใหญ่ ตรงกันข้าม ทั้งเมืองมีเพียงครอบครัวของถังปอครอบครัวเดียวที่แซ่ถัง

เนื่องจากพวกเขาเป็นคนต่างถิ่น

อพยพมาจากเมืองน้อยชายแดนเมื่อครึ่งปีก่อน

ไม่ย้ายไม่ได้