กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ผ่อนปรนและเคร่งครัด
“ผ่านไปสิบแปดวันแล้ว พายุนี้ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลย”
ณ วังหลวง ทหารเทียนซูที่อยู่ไม่ไกลเฝ้ามองกลุ่มพายุในตำหนักที่พังทลายลงพลางกระซิบกระซาบกัน
“ไม่รู้จริงๆ ว่าราชันกำลังบำเพ็ญสิ่งใดอยู่”
“ถึงจะไม่ชัดเจน แต่ข้ารู้สึกว่ามันไม่ธรรมดาเลย”
“นั่นเจ้าพูดไร้สาระใช่หรือไม่? ด้วยสายตาของราชัน มีหรือจะแลทักษะทั่วไป? อย่างน้อยก็น่าจะเป็นระดับสูงสุด หรืออาจเป็นถึงระดับวิชาวิญญาณ”
“นั่นก็จริง”
“พวกเจ้าแต่ละคนว่างงานกันนักหรือ? จงเข้าประจำการให้ดี”
เมื่อเสียงนั้นเข้าหู เถี่ยซานก็อดไม่ได้ที่จะตะคอกออกมา หลังจากนั้นเขาก็หลับตาลงอีกครั้ง การบำเพ็ญของผู้ฝึกยุทธ์นั้น บางครั้งอาจใช้เวลาหลายเดือนหรือหลายปี