0010

⬢⬢⬢

ตอนที่ 10 การแลกเปลี่ยนกับขุนเขาอวิ๋นไห่

“อ้อ ที่แท้ก็องค์ชายสามนี่เอง ข้าพเจ้าเพิ่งเห็น ต้องขออภัยที่เสียมารยาทแล้ว”

หานหย่งยิ้มบางๆ

อวิ๋นเทียนตูลอบก่นด่าในใจ ไอ้เสือยิ้มยากนี่ชัดเจนว่าจงใจเมินตน แต่กลับทำเหมือนตัวเองเป็นผู้บริสุทธิ์เสียเหลือเกิน

ทว่าตอนนี้เรื่องสำคัญต้องมาก่อน อวิ๋นเทียนตูจึงขี้เกียจจะถือสา

“คนผู้นี้คือฆาตกรที่สังหารองค์หญิงห้า ราชันผู้นี้จะนำตัวเขาไป”

พรืด!

อวิ๋นเทียนตูเพิ่งกล่าวจบ หานหย่งก็ระเบิดหัวเราะออกมาท่าทางเกินจริง

“ขออภัย ปกติข้าไม่ค่อยหัวเราะหรอก เว้นเสียแต่ว่าอดกลั้นไม่ไหว”