เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 170 บทที่ 170 ผู้ล่าแห่งความโกลาหล
บทที่ 170 ผู้ล่าแห่งความโกลาหล
"ขอรับ!" ชางหมังเอ่ยอย่างนอบน้อม
"ทว่าก่อนหน้านั้น ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องทำ!"
กายของฉินเฟิงค่อยๆ ลอยขึ้นสู่เวหา เขาทอดสายตามองลงไปยังผืนปฐพี ยามนี้ภายในต้าเฟิงมีสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนกระจายตัวออกไป มีเงาร่างปรากฏอยู่ทั่วทุกแห่งหนในโลก ทว่าพวกเขาทุกคนล้วนเป็นชาวต้าเฟิง มิได้กลายเป็นผู้ไร้รากเพียงเพราะเร้นกายสันโดษหรือท่องยุทธภพตามลำพัง
"นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ศาลจักรพรรดิต้าเฟิงเลื่อนขั้นเป็นพิภพต้าเฟิง โลกใบนี้ไร้ซึ่งเขตต้องห้าม คนของต้าเฟิงไม่ว่าแห่งหนใดล้วนไปเยือนได้ทั้งสิ้น!"
สุรเสียงของฉินเฟิงดังก้องกังวานไปทั่วทั้งโลก สรรพชีวิตนับไม่ถ้วนต่างคุกเข่ากราบกราน โดยเฉพาะบรรดาผู้มีระดับการบำเพ็ญเพียรต่ำต้อย พวกเขาสัมผัสได้ถึงความปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน