เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 161 บทที่ 161 ศาลจักรพรรดิต้าเฟิง
บทที่ 161 ศาลจักรพรรดิต้าเฟิง
"ความหวังที่จะได้เป็นจักรพรรดิเซียนของพวกเราดับสลายลงแล้ว!" เหล่าจอมเซียนที่หลบซ่อนตัวมาโดยตลอดต่างผุดความสิ้นหวังขึ้นในใจ
บางคนมีชีวิตอยู่มาเนิ่นนานนับปีจนไม่อาจคณานับ พลังชีวิตจวนเจียนจะเหือดแห้ง ทว่ายามนี้ยังคงมองไม่เห็นความหวังใดๆ
"ไฉนจึงเป็นสิบสุริยันมิได้ สิบเอ็ดสุริยันมิได้ สวรรค์ช่างอยุติธรรมยิ่งนัก!" มีคนกู่ร้องในใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่ยินยอมพร้อมใจ
ทว่าไม่ยินยอมแล้วจะทำสิ่งใดได้ ทำได้เพียงซ่อนตัวต่อไป ไม่เพียงไม่อาจทะลวงสู่ระดับจักรพรรดิเซียน กระทั่งเผยตัวตนก็ยังมิกล้า
ส่วนในเขตที่หนึ่งยามนี้ หลังจากลงมือสังหารคนฉวยโอกาสทะลวงระดับผู้นั้นไปอย่างง่ายดาย ฉินเฟิงก็ยืนตระหง่านอยู่กลางเวหา ทอดสายตามองไปยังจุดที่เว่ยอู๋ซวงยืนอยู่