เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 134 บทที่ 134 เผ่าเหยียน
บทที่ 134 เผ่าเหยียน
ฉินเฟิงมีความรู้สึกอย่างหนึ่ง ว่ามีเพียงยามที่ตบะของเขายกระดับขึ้นและหลอมรวมกับศิลาต่อไปเท่านั้น เขาจึงจะสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่า ณ โลกใบนั้น บุรุษผู้กุมขวานยักษ์แท้จริงแล้วคิดจะกระทำสิ่งใดกันแน่
ไม่ช้าภาพมายาก็เลือนหายไป เขาก้าวเท้าเพียงก้าวเดียวก็มาอยู่เหนือบึงน้ำ ยามนี้เมื่อทอดสายตามองไป ผืนน้ำใสกระจ่างจนมองเห็นก้นบึง มิมีสิ่งใดมาบดบังสายตาของเขาได้อีกต่อไป
ครั้นเขาก้าวเดินออกมา การต่อสู้ทั้งหมดก็สิ้นสุดลงแล้ว คนของเผ่าอูล้วนตกตายจนสิ้น มหาจักรวรรดิต้าเฟิงเองก็มีความสูญเสียอยู่บ้าง ทว่านี่คือผลลัพธ์ที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ของสงคราม
"นายท่าน คนของเผ่าอูถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น มิมีตกหล่นแม้แต่คนเดียวเจ้าค่ะ" เมิ่งผัวเดินเข้ามาตรงหน้าฉินเฟิง
ยามนี้แทบเท้าของนาง ซากศพของเหลยไห่ยังคงเบิกตากว้างด้วยแววตาหวาดผวา