เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 132 บดขยี้แหลกคามือ
บทที่ 132 บดขยี้แหลกคามือ
"มหาปุโรหิต?" เหลยไห่ใบหน้าซีดเผือด แขนข้างหนึ่งของเขาขาดสะบั้นไปแล้ว ซึ่งเป็นแขนที่เขาเพิ่งลงมือตัดด้วยตัวเอง หากไม่ตัดทิ้ง ความทรงจำของเขาก็จะมลายหายไปเรื่อยๆ อย่างไม่อาจหยุดยั้ง
"ข้า..." มหาปุโรหิตมีสีหน้าหวาดผวาอย่างถึงที่สุด
ก่อนหน้านี้ที่เขาทำนายดวงชะตา เมิ่งผัวมีตบะเพียงเซียนสวรรค์ขั้นหนึ่งจริงๆ ส่วนคนอื่นๆ นอกจากฉินเฟิง ก็ล้วนอยู่เพียงขั้นเซียนชั้นสูงขั้นหนึ่งเท่านั้น
"อั่ก! ข้าบอกให้เจ้าเสี่ยงทายคำนวณดูอีกครั้ง เหตุใดเจ้าจึงไม่ทำ!"
ยามนี้อวี๋เหล่าถูกเสวี่ยซาซัดหมัดเข้าใส่กลางทรวงอก ร่างลอยกระเด็นออกไป หากมิใช่เพราะกายเนื้อของเผ่าอูแข็งแกร่งเป็นเลิศ เขาคงถูกฟาดฟันจนแหลกสลายสิ้นชีพไปนานแล้ว
"ไม่... เป็นไปไม่ได้ ข้าไม่มีทางพลาด ข้าจะคำนวณพลาดได้อย่างไร!" ร่างของมหาปุโรหิตซวนเซ ถอยร่นไปทีละก้าว