0106 บทที่ 106 บทที่ 106 สังหารในพริบตา

บทที่ 106 บทที่ 106 สังหารในพริบตา

บทที่ 106 สังหารในพริบตา

วันที่สอง คนเผ่าหุนทั้งหมดต่างก็ก้าวออกจากอาณาเขตเผ่าหุนแล้ว พวกเขามิได้ชิงเป็นฝ่ายบุกโจมตีก่อน ทว่าปักหลักอยู่ไม่ไกลจากภายนอกอาณาเขต เช่นนี้แล้วจึงรุกคืบได้ถอยร่นได้

ด้วยเพราะฉินเฟิงมิใช่คนโง่เขลา หากกล้าเป็นฝ่ายลงมือก่อน ย่อมไม่มีผู้ใดรับประกันได้ว่าเขามีไพ่ลับอันใดซุกซ่อนอยู่หรือไม่

ยามนี้ หุนต้วนเซิง จักรพรรดิมนุษย์ และจักรพรรดิอสูรทั้งสามยืนเหยียบเวหาอยู่เบื้องหน้ากองทัพใหญ่ สายตาทอดมองไปยังทิศทางที่มหาจักรวรรดิต้าเฟิงกำลังจะมุ่งหน้ามาแต่ไกล ต่างมีสีหน้าเคร่งขรึมจริงจัง

ทั่วทั้งสถานที่พลันเงียบสงัดไร้สรรพเสียง ทุกผู้คนต่างสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายกดดันอันหนักอึ้งของมหาสงครามที่กำลังจะอุบัติขึ้นได้อย่างชัดเจน

"มาแล้ว!" หุนต้วนเซิงเอ่ยปากขึ้นเป็นคนแรก