0101 บทที่ 101 เข้าสู่แดนนอก

บทที่ 101 เข้าสู่แดนนอก

บทที่ 101 เข้าสู่แดนนอก

"กลืนสิ่งนี้ลงไปเสีย!" ฉินเฟิงดีดโอสถเม็ดหนึ่งออกมาจากมือ

สีหน้าของโมซยงเปลี่ยนไป ทว่าเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาของฉินเฟิง เขาก็จำต้องกลืนมันลงคอไปในคำเดียว

ชั่วพริบตา กระแสอบอุ่นสายหนึ่งพลันไหลเวียนไปทั่วร่าง เขาจึงรู้ได้ในทันทีว่านี่คือโอสถที่ช่วยเกื้อหนุนการบำเพ็ญเพียร มิได้เป็นอันตรายต่อตนแต่อย่างใด

ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ในยามที่กลืนโอสถนั้นลงไป เขากลับบังเกิดความยำเกรงต่อฉินเฟิงขึ้นมาอย่างน่าประหลาด มันเป็นความยำเกรงที่มาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ไม่อาจลืมเลือน ไม่อาจลบล้าง คล้ายกับจะสวามิภักดิ์ไปชั่วลูกชั่วหลาน ดุจดั่งเจตจำนงของราชันแห่งเผ่าพันธุ์ที่ประทับไว้ในสายเลือด ทว่ากลับน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นเสียอีก