0090 บทที่ 90 บทที่ 90 บรรลุมหาจักรพรรดิยุทธ์

บทที่ 90 บทที่ 90 บรรลุมหาจักรพรรดิยุทธ์

บทที่ 90 บรรลุมหาจักรพรรดิยุทธ์

ทั่วทั้งสนามรบพลันตกอยู่ในความเงียบงันประดุจป่าช้า มีเพียงเสียงเศษชิ้นเนื้อที่ร่วงหล่นลงมากับเสียงหายใจอันตึงเครียดเท่านั้น

พวกเสวี่ยซาและคนอื่นๆ ของเผ่าหมิงยังถือว่ารับได้ พวกเขาย่อมรู้อยู่แก่ใจถึงความน่าสะพรึงกลัวของท่านจอมทัพ นี่นับเป็นเรื่องธรรมดาสามัญเท่านั้น

ทว่าประมุขแห่งต้ากวงและบรรดายอดฝีมือเหล่านั้น รวมถึงพวกซือหม่าถานแห่งต้าหยางกลับกวาดสายตามองมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่รู้จักเวยเจิ้นซื่อฟางมาก่อนเลย และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้าเฟิงกลับยังซุกซ่อนยอดฝีมือเช่นนี้เอาไว้อีกคนหนึ่ง

"ชั่วพริบตาเมื่อครู่นี้ เขาฟาดฟันกระบี่ออกไปกี่สิบกี่ร้อยเล่มกันแน่"

ทั้งที่เป็นกึ่งมหาจักรพรรดิยุทธ์เช่นเดียวกัน ทว่าพวกเขากลับมองกระบี่ที่เวยเจิ้นซื่อฟางลงมือไม่ออกแม้แต่น้อย

"ข้า... ข้ายอมจำนนแล้ว!" หงเทียนหมิงได้สติฟื้นคืนจากความตื่นตระหนก จึงรีบตะโกนก้อง