กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 86 บทที่ 86 ราชครูมหาจักรพรรดิ
บทที่ 86 ราชครูมหาจักรพรรดิ
"ท่านพ่อ ถึงเวลาต้องออกสู่โลกภายนอกแล้วขอรับ" หงเทียนหมิงเอ่ยปาก
มหาจักรพรรดิยุทธ์ ช่างห่างไกลยิ่งนัก นับตั้งแต่พันปีก่อนที่มหาจักรวรรดิต้าคุนแห่งแดนกลางปิดตัวลง จวบจนบัดนี้ทั่วทั้งทวีปเทียนหยวนก็มิเคยมีมหาจักรพรรดิยุทธ์ปรากฏตัวมาเนิ่นนานแล้ว แม้กระทั่งทวีปอื่น มหาจักรพรรดิยุทธ์ก็มิได้เผยโฉมมาเนิ่นนานเช่นเดียวกัน
อาจกล่าวได้ว่า เขาแคลงใจมานานแล้วว่าบนแผ่นดินใหญ่นี้คงมิมีมหาจักรพรรดิยุทธ์หลงเหลืออยู่อีก เหล่ามหาจักรพรรดิยุทธ์เหล่านั้นอาจแอบจากไปอย่างเงียบเชียบนานแล้ว
"นั่นสินะ ถึงเวลาต้องออกสู่โลกภายนอกแล้ว!" หงซิงทอดถอนใจ แม้จะเข้าสู่ประตูพุทธ ทว่าก็ยังคงมองไม่เห็นความหวังที่จะบรรลุเป็นมหาจักรพรรดิยุทธ์ ดูประหนึ่งกึ่งมหาจักรพรรดิยุทธ์ขั้นเก้าจะห่างเพียงก้าวเดียว ทว่าก้าวนี้กลับราวกับฟ้ากับเหว