กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 62 บทที่ 62 จะนอนลงไปเองหรือจะให้ข้าส่ง
บทที่ 62 จะนอนลงไปเองหรือจะให้ข้าส่ง
"ฝ่าบาท ด้านหน้าคือเมืองซาถู่พ่ะย่ะค่ะ!" หลี่ป้าถูและพวกเสวี่ยซาหลายคนต่างเหาะเหินทะยานเวหาอยู่เบื้องหน้ากองทัพใหญ่
เขามองไปยังเมืองเบื้องหน้า พลางเอ่ยปากรายงานต่อราชรถเหินเวหาด้วยความเคารพยำเกรง
"บดขยี้ข้ามไป!" สุรเสียงเรียบเฉยของฉินเฟิงดังแว่วออกมา
เมืองซาถู่ เดิมทีเป็นเมืองที่คอยดูทิศทางลมมาโดยตลอด ทว่าหลังจากข่าวที่ว่าเทียนซือยังมีชีวิตอยู่แพร่สะพัดออกไป พวกเขาก็เลือกที่จะแปรพักตร์ไปสวามิภักดิ์ต่อเผ่าพันธุ์ต่างแดน
เวลานี้ ภายในเมืองซาถู่ยังคงมีผู้คนไม่น้อยที่ยังไม่ทันได้อพยพไปยังเมืองจวี้เฟิง คนเหล่านี้เมื่อเห็นกองทัพใหญ่ประชิดเข้ามา ต่างก็พากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าไม่นานพวกเขากลับพบว่า ทั่วทั้งเมืองถูกม่านวารีไร้สภาพปิดผนึกเอาไว้อย่างสมบูรณ์ ไม่ว่าจะหนีไปทางทิศใดก็มิอาจรอดพ้นไปได้