0050 บทที่ 50 ทะลวงผ่าน จักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า

บทที่ 50 ทะลวงผ่าน จักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า

บทที่ 50 ทะลวงผ่าน จักรพรรดิยุทธ์ขั้นห้า

"ลำบากเจ้าแล้วลูกรัก!" หวังอวิ๋นไห่มองไปยังหวังซีหว่านพลางเอ่ยขึ้นเสียงเบา โดยมิได้ห้ามปรามอันใด

เพื่อแผนการใหญ่ของตระกูลหวัง เขาก็รู้สึกเช่นกันว่าวิธีนี้ดีที่สุด มิเช่นนั้นการต่อสู้กับพวกของเหลยเวยหู่ ผลแพ้ชนะคงยากจะคาดเดา

"ท่านพ่อโปรดวางใจ ลูกมิได้รู้สึกลำบากใจแม้แต่น้อยเจ้าค่ะ" หวังซีหว่านแย้มยิ้มอย่างมีความสุขยิ่ง

นางชอบอิสรภาพ ทว่ามิใช่อิสรภาพธรรมดาทั่วไป สิ่งที่นางต้องการคืออิสรภาพที่ไปถึงที่ใดก็เป็นจุดสนใจและเป็นที่อิจฉาของผู้คน

และอิสรภาพเช่นนี้ ย่อมมีได้ก็ต่อเมื่อตระกูลหวังเอาชนะพวกเหลยเวยหู่ ยึดครองจักรวรรดิต้าเฟิงทั้งหมด และกลายเป็นผู้ครอบครองความเป็นใหญ่โดยสมบูรณ์ในฝั่งแม่น้ำทงเทียนนี้เท่านั้น