0040 บทที่ 40 ตายอย่างไร้สุ้มเสียง

บทที่ 40 ตายอย่างไร้สุ้มเสียง

บทที่ 40 ตายอย่างไร้สุ้มเสียง

"หนีไปแล้ว!" ภายในห้องลับแห่งพระราชวัง ฉินเฟิงสัมผัสได้ว่าคนผู้นั้นกำลังหลบหนีไป

ขณะที่เสวี่ยอวี่ยิ้มบางๆ "นายท่านโปรดวางใจ มีหรือจะปล่อยให้มันหนีรอดไปได้!"

กล่าวจบ เขาก็สะบัดมือใหญ่อีกครา พร้อมกับตวาดเสียงแผ่วเบา "ม่านฟ้า!"

ฟึ่บ!

ยามนี้ เหนือท้องฟ้าพระราชวังพลันปรากฏหยาดพิรุณนับไม่ถ้วนขึ้นกลางเวหา เมื่อแหงนหน้ามองไป หยาดฝนเหล่านี้คล้ายดั่งม่านฟ้าที่ปกคลุมทั่วทั้งพระราชวังเอาไว้อย่างสมบูรณ์

ฉับพลันนั้น หยาดฝนเหล่านี้ก็เปลี่ยนทิศทางในชั่วพริบตา มิได้ร่วงหล่นลงเบื้องล่างอีกต่อไป ทว่ากลับพุ่งทะยานดั่งกระสุนปืนใหญ่วารีนับไม่ถ้วน ตรงเข้าใส่กงกงไล่อย่างเกรี้ยวกราด