กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 7 หักแขนขา
บทที่ 7 หักแขนขา
“ท่านประมุข ข้ามีคำขอร้องเล็กน้อยขอรับ!” ฉินหลางพลันเอ่ยปากขึ้น
“ว่ามาสิ!” หลี่เฉวียนกล่าว
ขอเพียงทำให้ฉินหลางขึ้นครองบัลลังก์นั้นได้ คำขอร้องย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับพวกเขา
“ข้าอยากขอร้องให้ทางสำนักไว้ชีวิตฉินเฟิงสักครั้งเมื่อถึงเวลานั้นขอรับ!” ฉินหลางเอ่ยปาก
“เจ้านี่ช่างมีน้ำใจเปี่ยมคุณธรรมเสียจริง!” หลี่เฉวียนประหลาดใจเล็กน้อย
ไร้ใจที่สุดคือราชตระกูล ยิ่งไม่ต้องพูดถึงโลกที่ผู้แข็งแกร่งเป็นใหญ่ใบนี้ การไว้ชีวิตผู้อื่นย่อมยากจะรับประกันได้ว่าอีกฝ่ายจะไม่มีวันผงาดขึ้นมาอีก ยิ่งไปกว่านั้น ฉินเฟิงเคยถูกทำลายวรยุทธ์ไปแล้วครั้งหนึ่งแต่กลับผงาดขึ้นมาได้กะทันหัน ในสถานการณ์เช่นนี้ก็ยิ่งควรที่จะไร้ความปรานีให้มากยิ่งขึ้น
“ท่านประมุขเข้าใจผิดแล้วขอรับ” ฉินหลางส่ายหน้า แววตาทอประกายเหี้ยมเกรียม “ข้าเพียงต้องการจะปลิดชีพมันด้วยมือของข้าเอง!”