เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 324 ช่างไม่เจียมตัวเอาเสียเลย
“ขอโทษด้วยครับ กรุณารักษาระยะห่างด้วย!” อันเสี่ยวไห่ตีสีหน้านิ่งเรียบ ยื่นแขนขวาออกไปทำท่าทางห้ามปราม
“แหมน้องชาย อย่าทำเป็นซีเรียสเคร่งเครียดนักเลยน่า!” ไอ้คนที่แซ่เวินยังคงทำหน้าทะเล้นยิ้มระรื่น “เมื่อกี้ไม่ได้ยินเหรอ? หัวหน้าใหญ่ของเรากับพวกหัวหน้าหน่วยโจวของคุณน่ะเป็นเพื่อนร่วมรบเก่ากันนะเว้ย”
“พวกเราทุกคนล้วนแต่ผ่านการฝึกฝนมาจากหัวหน้าใหญ่ทั้งนั้น ถือว่าเป็นทหารในสังกัดที่หัวหน้าใหญ่ปั้นมากับมือเหมือนกัน นับตามหลักแล้วถือว่ามาจากสำนักเดียวกันนะเนี่ย ดูจากอายุของนายแล้ว ถ้าเทียบตามกฎยุทธภพ นายต้องเรียกพวกเราว่าศิษย์พี่ด้วยซ้ำไปนะรู้ไหม!”
“ผมเป็นตำรวจกองกำลังติดอาวุธ ไม่รู้จักกฎยุทธภพอะไรพวกนั้นหรอกครับ!”
อันเสี่ยวไห่สวนกลับด้วยสีหน้านิ่งเรียบเหมือนเดิม ในขณะเดียวกันความระแวงในใจก็พุ่งสูงขึ้น การจงใจหาเรื่องยั่วยุแบบนี้มันชัดเจนเกินไปแล้ว
ที่นี่คือหมู่บ้านวิลล่าระดับไฮเอนด์ ข้อกำหนดความต้องการเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยย่อมไม่ต่ำต้อยธรรมดาแน่ ๆ แถมท่าทีก่อนหน้านี้ของพวกมันก็แสดงให้เห็นชัดเจนว่าผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีเยี่ยม ประกอบกับการที่พวกมันรู้สถานะของทั้งโจวเหมิ่งและตัวเขาเป็นอย่างดี ตามหลักเหตุผลแล้วพวกมันไม่น่าจะกล้าอาจหาญมาหาเรื่องยั่วยุอะไรแบบนี้เลย