กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 320 ยืมลมตะวันออกได้สำเร็จ
อันเสี่ยวไห่เดินออกจากห้องน้ำชา ก็เห็นเหยียนหงกับพลทหารยักษ์องครักษ์ของโจวเหมิ่งกำลังนั่งยองๆ สูบบุหรี่อยู่มุมหนึ่ง ดูท่าทางทั้งสองคนจะสนิทกันไม่น้อยแล้ว
องครักษ์คนนี้ของโจวเหมิ่ง อันเสี่ยวไห่เคยเจอมาหลายครั้งแล้ว แต่เพิ่งจะมารู้เอาวันนี้เองว่าเขาแซ่หลัว
“เสี่ยวไห่ นายใจร้ายเกินไปแล้ว ฉันดีกับนายขนาดนี้ ทำไมนายถึงยังไม่ไว้วางใจฉันอีก!” พอเห็นอันเสี่ยวไห่เดินมา เหยียนหงก็รีบพรั่งพรูระบายความอัดอั้นตันใจทันที
“ผมไม่ได้ไม่เชื่อใจคุณหรอก แต่ผมไม่เชื่อใจใครเลยต่างหาก” อันเสี่ยวไห่ถอนหายใจเบาๆ แล้วพูดขึ้น
คำตอบของอันเสี่ยวไห่ทำให้เหยียนหงชะงักไปนิดหน่อย เขาลุกขึ้นตบไหล่อันเสี่ยวไห่เบาๆ “ฉันเข้าใจได้ แต่นายก็อย่าแบกรับอะไรไว้คนเดียวตลอดเวลาแบบนี้เลย ขืนทำตัวตึงเครียดแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวได้เป็นบ้าเอาสักวันหรอก”
“เรื่องนี้ผมก็รู้แหละ แต่ผมทำใจให้ผ่อนคลายแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้จริงๆ นี่นา”
“ก็จริง ถ้าให้ฉันมาเป็นนาย ป่านนี้ฉันคงสติหลุดไปนานแล้วล่ะ… ว่าแต่นายไปตกปลากับฉันไหม การตกปลามันดีนะ ถือเป็นการผ่อนคลายที่ดีมากๆ เลยล่ะ”
“เอาไว้มีโอกาสผมจะลองดูนะครับ”