กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 275 นอนไม่หลับอีกแล้ว
“พอแล้วล่ะจ้วง พอแค่นี้เถอะ นายไม่ต้องมาคอยเฝ้าอยู่ตรงนี้แล้ว หาเวลาพักผ่อนบ้างเถอะนะ ขอบใจมาก!” อันเสี่ยวไห่ตบไหล่พานจ้วงจ้วงเบาๆ แล้วพูดขึ้น
“พักผ่อนเหรอ? ฉันรู้สึกว่าตัวเองได้พักผ่อนตลอดเวลาอยู่แล้วนะ นั่งเหม่อลอยอยู่ตรงนี้ทุกวัน เอาเข้าจริงก็เพลิดเพลินดีเหมือนกัน ชักไม่อยากไปไหนแล้วเนี่ย ฮ่าๆ!”
“ไอ้หมอนี่...” อันเสี่ยวไห่ยิ้มขำ ชกหมัดเบาๆ เข้าที่ไหล่ของพานจ้วงจ้วงทีหนึ่ง
“เสี่ยวไห่ ฉันไม่ได้หลอกนายนะ เรื่องนี้เรื่องจริง! ช่วงนี้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันอยู่เลย... ไม่สิ สมัยก่อนตอนนอนฝันฉันยังไม่กล้าคิดฝันอะไรแบบนี้เลยด้วยซ้ำ!”
พวกเรากำลังรับมืออยู่กับแก๊งค้ายารายใหญ่เชียวนะ เจ้าพ่อค้ายาตัวจริงเสียงจริงเลยด้วย! ไม่ใช่พวกแก๊งอันธพาลกิ๊กก๊อกในหนังที่ไหน!
ทีแรกฉันนึกว่างานนี้พวกเราไม่รอดแน่ๆ แถมต้องตายกันแบบอนาถสุดๆ ด้วยซ้ำ แต่ใครจะไปคาดคิดล่ะว่า เจ้าพ่อค้ายาพวกนี้จะโดนพวกเราปั่นหัวจนหัวหมุนไปหมด
ความรู้สึกแบบนี้มันช่าง... จ๊าบสุดๆ ไปเลย!
ฉันไม่รู้จะหาคำไหนมาบรรยายดีแล้ว มันสนุกเร้าใจกว่าตอนที่ฉันนั่งขายชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์อยู่ที่ย่านกั๋วเฉียงใต้ตั้งเยอะ ตื่นเต้นเป็นบ้าเลยว่ะ! เฮะๆ“”