กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 248 นอนตายข้างถนน
ปังๆๆๆ…ปังๆๆๆ!
เสียงปืนอาร์พีเคดังสนั่นลั่นทัดสลับรัวเร็ว ราวกับฉีกกระดาษแผ่นบางจนขาดวิ่น ทลายความเงียบสงัดยามค่ำคืนลงในพริบตา
ยังดีที่แถวนี้ค่อนข้างเปลี่ยว รอบด้านเป็นพวกเขตอุตสาหกรรม ตอนกลางคืนแทบไม่มีคน ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้ว่าจะเกิดความโกลาหลขนาดไหนขึ้น
อันเสี่ยวไห่เหนี่ยวไกปืนอาร์พีเคเช่นกัน แรงถีบมหาศาลไม่ได้ถูกแกนเชื่อมลดทอนไปจนหมด แขนทั้งสองข้างของอันเสี่ยวไห่ชาหนึบจนปวดร้าวไปหมด
อย่าว่าแต่เล็งยิงให้แม่นเลย แค่คุมปืนยังยาก! ควันโขมงที่พวยพุ่งจากปากกระบอกปืนอาร์พีเคบดบังวิสัยทัศน์จนแทบมองไม่เห็นอะไร สิ่งที่อันเสี่ยวไห่ทำได้มีเพียงเล็งไปทางแสงไฟหน้ารถ แล้วเหนี่ยวไกกราดยิงไม่ยั้ง
ส่วนสถานการณ์ของจุดปะทะอีกสองจุด อันเสี่ยวไห่ไม่มีทางรู้ได้เลย เสียงคำรามกึกก้องของอาร์พีเคกลบเสียงอื่นๆ จนหมดสิ้น!
จู่ๆ ก็มีลมโชยมาวูบหนึ่ง ควันหนาด้านหน้าจางลงไปถนัดตา ในที่สุดอันเสี่ยวไห่ก็มองเห็นสภาพของรถเอ็มพีวีคันข้างหน้าชัดเจน: