กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 240 ไม่มีใครจ่ายเงินเดือนให้สักกริ๊ด
“แกรู้เรอะ งั้นรีบเล่ามาเร็วเข้า!”, หวังเถี่ยจวินนั่งทรุดตัวกลับลงไปที่เดิมอีกรอบ
“พวกเรารู้เรื่องบางอย่างอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ยังพูดไม่ได้ ต้องขออนุญาตเบื้องบนซะก่อนถึงจะบอกได้!”
“งั้นนายเงียบไปซะยังจะดีกว่า!” หวังเถี่ยจวินพูดอย่างโมโหจนควันออกหู
หมอนั่นยักไหล่ ไม่โกรธเคืองแถมยังก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ “โทษที พอดีฉันเผลอนอนเพลินไปหน่อย เสี่ยวไห่ ทางนายเสร็จเรียบร้อยดีแล้วใช่ไหม? ถ้าเสร็จแล้ว งั้นก็ถึงคิวฉันแล้วสิ นายก็รู้ว่าฉันยังมีภารกิจอื่นต่อ จะเสียเวลาอยู่ที่นี่นานไม่ได้”
“เดี๋ยวนี้แหละ!”, อันเสี่ยวไห่หันไปทางโจวเจิ้งกั๋ว “ผมสามารถมอบหมายภารกิจให้ทุกคนได้ใช่ไหมครับ?”
“ได้สิ พวกเขาเป็นทีมของนาย มาที่นี่ก็เพื่อสนับสนุนการทำงานของนายอยู่แล้ว นายมีสิทธิ์มอบหมายงานให้พวกเขาได้ตามสบายเลย”
“งั้นก็ได้ งั้นผมเริ่มสั่งงานล่ะนะ!”, อันเสี่ยวไห่พยักหน้าน้อยๆ แล้วหันไปมองหลิวเถียน “หลิวเถียน ผมมอบหมายงานให้คุณหนึ่งอย่าง”
“ได้เลยค่ะ เชิญพูดมาได้เลย!”