เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 236 แบ่งหน้าที่กันทำ
“ได้เลยครับลูกพี่ ลูกพี่บอกมายังไง ผมทำตามนั้นทุกอย่างแน่นอน!” ไล่ตงหลินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพูดขึ้น
“ตอนนี้ฉันยังไม่มีแผนการที่ตกผลึกเป็นรูปเป็นร่าง แต่พอจะมองเห็นทิศทางคร่าว ๆ แล้วล่ะ เพียงแต่ว่า การจะขัดเกลาทิศทางนี้ให้กลายเป็นแผนปฏิบัติงานจริงได้ มันต้องใช้เวลาสอดส่องเพิ่มเติมอีกสักหน่อย”
งานที่เรากำลังจะลุยด้วยไม่ใช่แค่คนสองคน แต่เป็นกลุ่มทุนมหาศาลกลุ่มหนึ่ง เป็นกลุ่มใหญ่ที่มีแบ็กอัพซับซ้อนแถมอิทธิพลยังโคตรน่ากลัวอีกต่างหาก
หลายเรื่องมันเชื่อมโยงกระทบชิ่งถึงกันหมด ข้อมูลรายละเอียดที่ต้องเก็บตกมีเยอะเกินไป
“ฉันกะดูแล้ว การจะร่างแผนการที่ใช้งานได้จริงออกมา คงต้องใช้เวลาไม่น้อยเลย แถมระหว่างทางพวกเรายังต้องเผชิญกับงานที่ทั้งยากลำบากและอันตรายสุด ๆ อีกด้วยนะ”
“ลูกพี่ ผมไม่กลัวหรอกครับ! จะใช้เวลานานแค่ไหนผมก็ไม่หวั่น อันตรายยังไงก็ช่างหัวมันสิ ผมแค่อยากเห็นวันนั้น… วันที่หูไห่คงต้องก้มหัวรับกรรมชดใช้สิ่งที่มันทำลงไปให้สาสมด้วยตาของตัวเองสักครั้ง”
“ชีวิตนี้ของผมตอนนี้รู้สึกเหมือนเหลือภารกิจแค่สองอย่าง อย่างแรกคือรอดูมันติดคุกหัวโต อย่างที่สองคือกลับตัวเป็นคนดี ใช้ชีวิตที่เหลืออย่างตั้งอกตั้งใจ… ถ้าหากว่าผมยังมีโอกาสนั้นอยู่น่ะนะ”
“นายไม่อยากทวงสมบัติทุกอย่างที่เป็นของนายคืนมาแล้วเหรอ?”
“ไม่แคร์แล้วล่ะครับ” ไล่ตงหลินพ่นลมหายใจยาว มองตาอันเสี่ยวไห่แล้วเอ่ยช้า ๆ “ลูกพี่ ผมคิดตกแล้วล่ะ การเป็นคนเนี่ย จะโลภมากเกินไปไม่ได้หรอก”