กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 227 ฉันขอขอบคุณพวกคุณจริง ๆ
“แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้ว ฉันออกจะทึ่งอยู่เหมือนกันนะว่าทำไมจู่ ๆ นายถึงโผล่มาอยู่ที่นี่ได้ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยสิ?”
073 หัวเราะร่วนเสร็จ ก็หันมาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของอันเสี่ยวไห่แล้วเอ่ยถามขึ้น
“ที่ฉันมาโผล่อยู่ที่นี่ได้ เป็นเพราะฉันปลอมตัวสร้างอีกตัวตนหนึ่งขึ้นมาน่ะ...” อันเสี่ยวไห่สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเล่าเรื่องที่ตัวเองเดินทางมายังมณฑลไห่ซีให้ 073 ฟังคร่าว ๆ แต่ก็ยังคงจงใจปกปิดส่วนที่เกี่ยวข้องกับสวีเทียนโย่วเอาไว้เหมือนเดิม
“อย่างนี้นี่เอง... เสี่ยวไห่ บางครั้งฉันก็รู้สึกทึ่งแปลก ๆ เหมือนกันนะ นายดูเหมือนจะไว้วางใจฉันเอามาก ๆ แถมไม่เคยปิดบังความลับอะไรกับฉันเลยสักครั้ง พอจะบอกเหตุผลให้ฟังหน่อยได้ไหม?”
“เหตุผลมันง่ายนิดเดียวเลย ก็เพราะนายคือพรานป่าแห่งเจ้าแห่งผืนป่าไงล่ะ”
“เพราะเหตุผลแค่นี้เองเนี่ยนะ?”
“ใช่ เพราะเหตุผลแค่นี้แหละ”
“นายเปิดไพ่ตายให้ฉันดูหมดเปลือกแบบนี้ ไม่กลัวเลยเหรอว่าสักวันหนึ่ง ฉันจะถือดาบของเจ้าแห่งผืนป่าตามมาไล่ล่าจัดการนายนะ?”
“ไม่กลัว!” อันเสี่ยวไห่ส่ายหัวปฏิเสธ “ฉันมองเกมขาดหมดแล้วล่ะ พวกนายมีหน้าที่จัดการเฉพาะเรื่องที่เป็นภัยต่อผืนป่าทั้งผืนเท่านั้น เรื่องกระจอกงอกง่อยแบบพวกเราน่ะ พวกนายขี้เกียจแม้แต่จะชายตามองด้วยซ้ำ”